شايد يه اشتباه بود!
ساعت ۱۱:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٢/٢٦ : توسط : روشنک

من عاشق کلمه ام.

عاشق صدا.

ولی افسوس،

افسوس که اين رابطه های سجل شده،

سهم مرا سالهاست که خورده اند.

سهم من ؛

حضور ژرف توست،

در تپشهای نا منظم قلبم،

وقتی که جاری می شوی

در پيچ و خمهای خسته ی تنم.

سهم من؛

 گسستن توست ،

از بند بند نگاه من.

سهم من؛

وانهادگی توست ،

در چهار راهای شلوغ عواطف.

سهم من؛

تنها رها شدن است،

در برهوت سهمگين خاطرات موازی.

. . .

در کدام تقويم؟

 در کدام روز ؟

در کجا؟

تو را جستجو کنم کجا؟

برای انتظار ناشيانه ی من

اين حجم پر شکوه عشق تو

کجا؟

کی ؟

کلمه می شود؟

من عاشق کلمه ام.

 عاشق صدا .

اين انتظار عاشقانه ی من...

هيچ بگذريم.

هيچ. . .