تا بی انتها موازی
ساعت ۳:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٧/۳٠ : توسط : روشنک

کاشکی کاغذ دلم را پاره نمی کردی

کاشکی دستهايت مرا

 تا می کرد از روی خطوط موازي 

 مورب

که به آبی بی انتهای می رسد

کاش يک موشک کاغذی بودم

کاغذی...

تا در آن آبی خلوت پرواز کنم

تا رهايم کنی در گذشته های دور

 در عمق خاطرات موازی که می نوشتی بر بالاهای تنم